"Daar juicht een toon"

Themawandeldagen voorjaar 2026

Zaterdag 7 maart

Siegerswoude, Nunspeet en Kapelle-Biezelinge

Daar juicht een toon!

Dat was het thema van onze wandeldagen op 7 maart. Passend bij het jaarthema ‘muziek’. We begonnen de dag met een lezing over het thema, in Siegerswoude sprak ds. D. van der Zwaag aan de hand van het thema uit verschillende Bijbelgedeeltes: We lazen eerst Exodus 15:1-11 met als subtitel: 'Daar klinken stemmen want God gaf verlossing', daarna Lukas 2:8-14: 'Daar klinken stemmen want God biedt vrede', en als laatst Openbaring 7:9-17: 'Daar klinken stemmen want God schonk verheerlijking.

In Nunspeet sprak ds. B. van der Graaf over 1 Samuël 25, lees hier de lezing terug van ds. B.van der Graaf.

En in Kappelle-Biezelinge sprak ds. S.M. Buth over Jesaja 52.

Na de lezing genoten we van een heerlijke lunch, waarna we met elkaar, in groepjes gingen wandelen. We dachten met elkaar na, aan de hand van vragen, over de gehouden lezing.

Er waren mooie gesprekken, en fijne ontmoetingen met elkaar.

Het weer was helaas niet zo mooi als voorgaande dagen, maar het was droog! We genoten van de wandeling met elkaar, waarna we samen de dag weer op locatie hebben afgesloten.

Graag delen we met jullie ook een enthousiaste reactie van iemand die aanwezig was op onze themawandeldag in Nunspeet:

Themadag CGK 7 maart 2026

Voor mij de eerste keer mee naar de Themadag in Nunspeet met twee andere dames uit Apeldoorn-Oost.

Er was meteen een band tussen de dames uit verschillende plaatsen, het was niet anders dan dat iedereen zich thuis voelde.

Na een hartelijk en warm ontvangst was er heerlijke koffie en eigen gebakken cake, na een inleiding van Heidy Vink, sprak ds. B. de Graaf de meditatie over Abigail de vrouw van Nabal.

Daarna was er een heerlijke uitgebreide lunch. We kregen nog uitleg over de te lopen route van 3 km. of 7 km. met daarbij de route beschrijving en een aantal vragen.

Ik ging mee met de groep voor de 3 km.

Onderweg stopten we 5 keer, om de vragen met elkaar ze bespreken, door het op die manier samen te zijn, voelde ik een verbondenheid onderling, ondanks dat we elkaar voor het eerst ontmoeten. Zo tijdens het lopen kreeg ik steeds meer de behoefte om een gedicht, dat ik op Urk gezien had achter een raam van een woning, te delen met deze dames.

De reactie hierop zag ik niet aankomen: menigeen gaf aan dat ik dit gedicht in ons blad Vrouw moest laten plaatsen. Met de reden dat dit gedicht gedeeld hoorde te worden.

Het overviel me een beetje en ik sputterde nog even tegen dat dit niet mijn gedicht is en dat ik het gefotografeerd had. De dames waren duidelijk: als het schildje achter een raam gezet was, hoorde het gedeeld te worden.

Na overleg en uitleg aan Heidy vond ook zij dat ik het op de mail moest zetten.

Tot slot wil ik de organisatie heel hartelijk bedanken voor deze geweldige dag die voor herhaling vatbaar is!!!

Wil ik de dames uit de 3 km. groep hartelijk danken voor hun bijdrage om mij geestelijk te doen groeien!

Wil degene op Urk bedanken voor het plaatsen van onderstaand gedicht achter het raam!

Even……

Even naar huis

en even naar de zaak.

Even de krant

en even een vermaak.

Even op reis

en even naar de kerk.

Even naar bed

en even aan het werk.

En heb je er zelf

wel even op gelet?

Men doet voor ’t eten

even een gebed.

Men rept en haast zich

voort

men kan maar even leven

’t Is in deze snelle tijd

maar alles even, even…..

Maar na dit “even” volgt

een eindeloze eeuwigheid

Bent u daarop

wel even voorbereid?

Een hartelijke groet

Carmen Petrus