Per 1 januari is Rieke den Hertog officieel gestopt met haar werkzaamheden voor CGK Vrouw. Hieronder een brief van haar aan jullie.
Geliefde zusters,
Aan het einde van vorig jaar heb ik afscheid genomen als voorzitter van CGK-Vrouw!
Vanaf 2011 was ik betrokken bij het werk in het bestuur, een lange periode dus. Het is goed om nu het stokje over te dragen. Ik heb met veel voldoening mogen werken in en voor de Bond, en het heeft mij zelf ook veel gegeven.
De vraag of ik voorzitter wilde worden kwam op het juiste moment op mij af, er waren een aantal dingen in mijn leven afgerond en ik was de Here dankbaar dat ik deze verantwoordelijkheid op mij kon nemen, ook in de verwachting dat ik het niet alleen zou hoeven te doen. Dat bleek ook zo te zijn, want al die jaren heb ik deel uitgemaakt van een bestuur waarin het voor iedereen duidelijk was dat we er niet voor onszelf zaten maar voor de Christelijke Gereformeerde Vrouwen over de volle breedte van de kerken. Al die bestuurs- en redactieleden die ik in de loop van die tijd meegemaakt heb wil ik hartelijk danken, we vormden steeds een team dat gezamenlijk optrok.
Zo wil ik ook u, die ik trof op regionale dagen, vrouwendagen en andere ontmoetingen hartelijk danken voor al de goedheid, warmte en hartelijkheid die u altijd naar mij hebt uitgestraald en benoemd. Dat heeft mij heel goed gedaan.
Mij trof altijd weer het grote gevoel van saamhorigheid dat ik tegenkwam op de dagen die wij organiseerden, en met name ook op vrouwendagen. Dat was ook voor buitenstaanders opvallend. Wat hebben we veel ontvangen van de Here in deze ontmoetingen, deze saamhorigheid is niet iets wat wij regelen, het is er omdat we ons met elkaar verbonden weten in die ene Naam, die hemel en aarde verenigt tesaam. Dat was duidelijk en daarom hoop en bid ik ook dat we die saamhorigheid niet kwijtraken nu er zich scheuren beginnen te vertonen die niet te helen schijnen te zijn. Als vrouwen hebben we in de synodetijd laten zien dat we onze verantwoordelijkheid kennen, velen hebben de oproep van het bestuur om aaneengesloten te bidden gevolgd, en ik hoor nog zondag aan zondag van vrouwen dat ze iedere dag voor de Christelijke Gereformeerde Kerken bidden. Dat doen we toch allemaal? Die gebeden kunnen niet onverhoord blijven.
De voorzittershamer heb ik overgedragen aan Femmy Dorst. Haar wens ik dezelfde warmte en hartelijkheid toe die u voor mij had. Het werk is bij haar in goede handen en zij heeft enthousiast haar taak op zich genomen. Zij heeft ook datzelfde bestuur rond zich wat ik altijd om mij heen heb gehad, voor wie het welzijn van u als geestelijk betrokken vrouw zwaar telt. We kunnen niet zonder bezinning, Bijbelstudie, ontmoeting met elkaar en daardoor verbinding: de Here geeft ons aan elkaar!
Ik hoop velen van u op de komende Vrouwendag de hand te kunnen schudden, onder het voorbehoud van Jacobus, tot dan.
In Christus verbonden,
Rieke den Hertog